Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009

Έγκλημα στο σαλονάκι

Το τηλέφωνο χτύπησε διακόπτοντας τις καθημερινές του ονειροπωλήσεις. Μαμώτο μου σκέφτηκε, ποιος να ναι πάλι? Αν είναι τίποτα διαφημιστικά θα τους διαολοστείλω…

«Τρέξτε γρήγορα…ελάτε όσο πιο σύντομα γίνεται» ακούστηκε μια φωνή στην άλλη άκρη του τηλεφώνου.

Δεν καταλάβαινε τίποτα.. Ποιός ήταν και που να τρέξει …Σημείωσε πρόχειρα την διεύθυνση και έφυγε βιαστικά..

Φτάνοντας αναγκάστηκε να παρκάρει το αυτοκίνητο του πάνω σε ένα άλλο, έτσι κι αλλιώς όλα διπλοπαρκαρισμένα ήταν. Ανηφόρισε το δρομάκι και χτύπησε το κουδούνι στο νούμερο που του είχαν πει..

Μπήκε στο ασανσέρ και πάτησε το κουμπί για τον τρίτο…Παράξενο ..Το ασανσέρ αντί να ανέβει κατέβαινε… Τίποτα αρχιτεκτονικές καινοτομίες σκέφτηκε…

Βρήκε την πόρτα του μοναδικού διαμερίσματος ανοιχτή και μπήκε. Ήταν θεοσκότεινα…

«Επιτέλους» ακούστηκε μια φωνή που γνώριζε πολύ καλά. «Δεν με περίμενες αγαπητέ !?»

«Είχα διαβάσει πως σκοτώθηκες πριν χρόνια ..»

«Μια Πίτσα Μόλα δεν πεθαίνει έτσι εύκολα… Ξέρεις πόσο καλά υποκρίνομαι... Τόσους οργασμούς έχω υποδυθεί στην ζωή μου, σε ένα γιαλαντζί θάνατο θα κολλούσα?»

Κάτι πήγε να πει ..

«Λοιπόν… Σκάσε και άκου …'Εχασα το διαμάντι της Δυναστείας των Αδελφών Κάρα και Μαζώφ . Αυτό που μόχθησα να αποκτήσω… 'Ενα μήνα τηγάνιζα πατατάκια στα υπόγειά τους, ακόμα κάνω ψυχοθεραπεία για να το ξεπεράσω…Μου κόστισε την ψυχική μου υγεία αυτή η υπόθεση ..Βλέπω παιδάκια στο δρόμο και τους δίνω ελεημοσύνη … Ποιος? εγώ !!! .. Καταλαβαίνεις πόσο μεγάλη σημασία έχει αυτό το διαμάντι για μένα..»

«Έχεις ιδέα ποιος μπορεί να το πήρε?»

«Υποψιάζομαι την αδελφή μου»

Μια βεντέτα μαινόταν χρόνια ανάμεσα στην Πίτσα και την αδελφή της, τη Κούλα Μόλα-Καλούμπα και την έχθρα που χώριζε τις δύο αδελφές από τότε που είχαν βάλει στο μάτι το χέρι και την αμύθητη περιουσία του ζάπλουτου αφρικανού εργένη ΚαλούΜπα Κούρι.

«Είμαι σίγουρη πως αυτή έστειλε τη γυναίκα που μου καθάριζε το σπίτι … Είχε πει πως ήταν ρωσίδα μα δεν ήξερε γρι ρώσικα. Της έλεγα ντα και μου έφερνε καφέ. …Η ηλίθια την πίστεψα όταν μου είπε πως ξεχνάει εύκολα… Εξαφανίστηκε εδώ και μια βδομάδα. Τόσες μέρες τώρα αναγκάζομαι και ανεβάζω εγώ τα σκουπίδια»

«Το διαμάντι δεν χάθηκε και εσύ είσαι ψεύτρα .. το πούλησες αφού το έκοψες κομματάκια … Κάποιος που επί ένα μήνα τηγανίζει πατατάκια στα υπόγεια των Κάρα και Μαζώφ, κάποιος που ανέχεται τις ιδιοτροπίες της θείας τους Κάρα Μάζεβα, είναι ικανός για όλα … Τώρα ζητάς την ασφάλεια για να πληρώσεις τα αποτυχημένα μπότοξ και τα λίφτινγκ.. Το μόνο που κατάφερες είναι αντί για 70 να δείχνεις 65…»

Η Πίτσα Μόλα προσπαθούσε να δείξει ψύχραιμη πίνοντας μια γουλιά από το ποτό της, ένα Peach Φυτίλη ον δι ροξ.. Τέλος σήκωσε αποφασιστικά το βλέμμα της.

«Άχρηστε, δεν έχεις να πας πουθενά»…ένα περίστροφο γυάλιζε στο μισοσκόταδο «την αναφορά στην ηλικία μου δεν την ανέχομαι..»

Ένας δυνατός κρότος ακούστηκε και η Πίτσα Μόλα ήταν πλέον νεκρή στο πάτωμα..

«Τι ηλίθια» σκέφτηκε… «ούτε ένα περίστροφο δεν μπορεί να κρατήσει σωστά…»


~~~~~~~~~~~~~


Έσβησε τα φώτα και άφησε το αυτοκίνητο να τσουλήσει στην αυλή της έπαυλης.

Από την μισάνοιχτη μπαλκονόπορτα τρύπωσε αθόρυβα στο σαλόνι τύπου Λουί ντε Φινέ . Στο βάθος κήπος διέκρινε ένα ζευγάρι φρεσκοξυρισμένες γάμπες που κοιτούσαν προς το αναμμένο τζάκι.

«Άργησες » άκουσε μια φωνή να του λέει..

«Είχε κίνηση στην Μεσογείων και καθυστέρησα… Κάποιος πήγε να περάσει διαγωνίως απέναντι… προφανώς δεν γνώριζε πως η συντομότερη οδός είναι η ευθεία… Πιστεύω τώρα να το έμαθε…

"Ωραίο το σπιτάκι σου, πρέπει να προσποιήθηκες πολύ καλά στον ΚαλούΜπα Κούρι για να σου τα αφήσει όλα αυτά …. Πίτσα Μόλα!!!»

«Χαχαχα… σε παραδέχομαι Πουά Ντε Καρό…μόνο εσύ θα μπορούσες να με ανακαλύψεις»

«Δεν ήταν δύσκολο.. έκανες το μοιραίο λάθος να αναφερθείς σε τηγανητά πατατάκια αλλά εσύ δεν ξέρεις ούτε νερό να βράσεις, τώρα όμως οι μέρες της δόξας σου τελείωσαν…Κατάφερες και έπεισες την αδελφή σου να συνεργαστείτε ώστε να πάρει την θέση σου στο παιχνίδι που μου είχες στήσει και να μοιραστείτε την περιουσία
αλλά δεν υπολόγισε την απλυστία σου για αυτό ξοδεύεις τα άντερά σου σε κολόνιες και ο ντε παρφέ »

«Αποτυχημένε ντετέκτιβ του φράγκου και της λιρέτας, αρκετά σε ανέχτηκα». 'Ενα περίστροφο γυάλιζε στο χέρι της Πίτσας Μόλα «την αναφορά στην απλυστία μου δεν την δέχομαι»

Ένας δυνατός κρότος ακούστηκε και η Πίτσα Μόλα ήταν πλέον νεκρή στο πάτωμα..

«Τι ηλίθιες αδελφές » σκέφτηκε… πλησίασε για να βεβαιωθεί πως ήταν όντως νεκρή…

Επιτέλους είχε αρχίσει να ζεσταίνεται…

Αθόρυβα όπως μπήκε κατέβηκε τα σκαλοπάτια, μπήκε στο αμάξι, έβαλε όπισθεν και εξαφανίστηκε….





Δεν υπάρχουν σχόλια: